تبلیغات
پندار نامه - مطالب آذر 1391
 
درباره وبلاگ


کلیه نوشته ها و اشعار این وبلاگ به قلم «شکوفه» نگاشته شده است.

خواهشمندیم به رسم انسانی از کپی کردن مطالب بپرهیزید.

در صورت استفاده از مطالب وبلاگ، ذکر نام نویسنده یا سراینده و آدرس وبلاگ الزامی است.

مدیر وبلاگ : شکوفه
نویسندگان
نظرسنجی
آیا از پندارنامه راضی هستید؟





آیا از پندارنامه راضی هستید؟





جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پندار نامه




بدترین چیز دنیا این است که نه به دلت بروی، نه به عقلت و ندانی که به کجا رفته ای.

گویی از آنسوی دنیا آمده ام. اینجا مانده ام میانه ی راه و یادم نیست که چگونه از اینجا سر در آوردم.

چه شد که این حال و روز من است؟

آرزوهایم همگی جایی قایم شده، چشم گذاشته اند، منتظرند تا پیدایشان کنم. من خسته تر از این حرفهایم. حالا حالا ها خیال برخاستن ندارم. یک عمر من در پی آنها دویدم حالا آنها قدری منتظر بمانند.





نوع مطلب : روز نوشته، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 12 آذر 1391 :: نویسنده : شکوفه
نظرات ()


وقتی پشیمانی یعنی دیر شده است. یعنی دچار بعد چهارم شده ای. بعدی که از درد بی درمان بدتر است. مسیر رفته را می توان باز گشت حتی اگر آن سوی دنیا باشد. اما از زمان نمی شود عبور کرد. نمی توان گذشت.

این روزها من در بعد چهارمم دست و پا می زنم.حاصل همه ی عمر من اکنون یک آه است.

همه ی عمر می شتافتم که از قافله جا نمانم.حالا نه به قافله رسیده ام و نه مبداء ام را پیدا می کنم. من هیچ شده ام و از همه چیز فاصله گرفته ام. میان زمین و هوا هستم. جا مانده ام.

اگر به گذشته بازگردم دیگر دنبال هیچ قافله ای راه نخواهم افتاد. خودم را مسخره نخواهم کرد. از همان ابتدا سر جای خودم می مانم و به همه ی دنیا می خندم.

غصه ام این است که چرا همه چیز را جدی گرفتم. درد من شمع وجودم است که به هیچ قیمتی آب شد. مفت این دنیا گران است. حیف من.

کوه قاف زیر پای من است. همه ی دنیا از من جا مانده.حال این روزهای من خیلی خوش است. وقتی هیچ چیز برای از دست دادن نداری همه ی دنیا جلویت کم می آورد.

به  ریش این زندگی می خندم که در یک سیرک بزرگ به وسعت دنیا نقش های جدی به خودش می گیرد. رنگ به رنگ می شود، بزک دوزک میکند و جلوی تماشاچیان ژست های احمقانه می گیرد. مزخرف است. حافظه ی هیچ دوربینی گنجایش ثبت حقیقتش را ندارد و رفیق چاپلوسش تاریخ، بد جوری دروغگو، جاعل و حیف نان از آب درآمده.

از ازل تا ابد هرگز حقیقتی جاودانه نمانده است. تنها دروغ: این دلفریب دوست داشتنی ماندگار است. یادتان باشد که لکه ی ننگ است که هرگز پاک نمی شود و خون است که هیچگاه شسته نمی شود. هر زلالی جاری و گذراست. در زمان حرکت می کند، زندگی می کند و بالاخره محو خواهد شد.





نوع مطلب : روز نوشته، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 12 آذر 1391 :: نویسنده : شکوفه
نظرات ()


وقتی پشیمان می شوی یعنی دیر شده است.

وقتی کاش می گویی یعنی پشیمانی.

وقتی روبرویت هیچ راهی نیست جز پذیرش هر آنچه که هست می گویی کاش.

می پذیری چون چاره ای نداری.

چاره ای نداری. چاره ای نداشته ای. پس خودت را سرزنش نکن.

چون وقتی خودت را سرزنش می کنی یعنی پشیمانی و مدام می گویی کاش...

و این یک دور باطل است.





نوع مطلب : روز نوشته، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 12 آذر 1391 :: نویسنده : شکوفه
نظرات ()


بیست و هشت سال چقدر طولانی می شود وقتی غیر قابل جبران است.

چقدر مهم می شود وقتی سرنوشت ساز است.

چقدر پیر می شود وقتی بی بازگشت است.

و چه دیر می شود وقتی که دیگر هیچ چیز سر جایش نیست.

بیست و هشت سال، ناقابل اما بی تکرار.

اگر می شد از نقطه ی صفر، شروع دوباره کرد اکنون حداقل پنجاه و شش ساله بودم: باتجربه، آموخته و آزموده.





نوع مطلب : روز نوشته، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 12 آذر 1391 :: نویسنده : شکوفه
نظرات ()


( کل صفحات : 3 )    1   2   3